dört ay

2 gündür yağıyor gökyüzünden.. yalanlar ölümler dualar çığ gibi büyüyor içinde insanların kara bulutlar..sanki çarpışınca tekrar yağacak bu sefer ince ince inecekmiş gibi yeryüzüne aynı aslında herşey değişen hiçbirşey yok.. insanlar sahta gülüşler sahte ..hep birbirinin açığını kollayan ..ilk hatasında içten içe sinsice gülen boş suratlar ifadesiz kendini hissettiklerini farkettirmemek adına donuklaşmış insanlar herkes de bu döngünün içine giriyor.. istese de istemese de canın yanıyor çünkü en sonunda takatin kalmıyor sonunda kendini çemberin içinde buluyorsun.. çıkamıyorsun o sert duvarlardan dışarı hayat böyle olmuş ya çıktığın anda yanacak gibi canın.. izliyorsun sırayla sevdiğin bir diziyi izler gibi hemde tepkisiz şaşırarak heyecanlarak ama hepsini içinde yaşayarak korkularını sahte üzüntülerini bile paylaşamıyorsun sanki sürekli kaçan bir mahkum gibi bir açık verdiğinde yakalanacak ve ömür boyu özgürlüğün elinden alınacak gibi.. kaldıramıyorsun başını dimdik havaya kendine ve çemberin dışında olan insanlara karşı yapıyorsun bunu sanki sen bişeymişsin gibi ..herkesi çekiyorsun yavaş yavaş içeri sonrada kenara çekiliyorsun artık herkes ayrı bir oyuncu çemberin içinde.. biri gidiyor biri geliyor.. sahte dostluklar, eğlenirken seni dinleyen seninle eğlenen ve gülen insanlarla doluyor çevren.. bir gün iki gün üç gün.. günler geçiyor böyle sonra bir an geliyor olmadığın bir insan gibi davranıyosun etrafa yanındakileri hiçe sayıp herşeye sırtını dönüp önünü bile görmeden ilerliyorsun yavaş yavaş yalnızlığa .. değer verdiklerin olduğunda bir an duruyorsun daha sonra diyorsun hep daha sonra herşey düzene girecek .. daha sonralar geçtiğinde onlar da içine girmmiş oluyo çemberin sen tam çıkmak için herşeyi yıkmaya hazırlanırken..sonra geriye dönmeye çalışıyorsun .. herşeye söverek ..umursamayarak.. ama fayda etmiyor çabalar.. gayret ediyorsun daha da gayret ediyosun ama nafile dediğin anda birden değişiyor herşey.. eskiden yanında olanların aslında gereksiz olduğunu düşünüyorsun.. genelleyerek hiçbirşeyi ayırmadan hemde.. herşeyi silip atıyosun.. kavgalar başlıyor sonra hiç bitmeyen tartışmalar.. ama sen geri adım atmıyorsun birden dönmeye çalışanlar oluyor yanına gelmeye çalışanlar ama istemiyorsun artık o kadar yaşananlardan sonra diyorsun .. sonunda ne mi oluyor hiçbirşey.. koca bir farkına varmışlık dışında hiçbirşey hemde ..

yeter bu kadar saçmalık

gene saçma sapan gene saçma salak 1 yıl geçen mevzular dallanmadı Allahtan.. :d ne kadar üzülsemde bozulsamda herşey bir yere kadar insanın hayatında.. düşünmüyorum artık herşeyi bıraktım ben.. insanlar sahte çok az insan var insanın her daim yanında olabilecek işin komik kısmı zaten bunu da anlayamıosun ne olursa olsun benim gibi bir insansan eğer karşılıksız güveniyosun karşındakine sanki o seni düşünüyomuş gibi..3 seneni geçiriyosun her zamn yanında olacağını düşünüyosun .. bazıları da ask mesk diye okur eminim..neyse resti çekmeyi bile beceremeyen bir insanım işte ama .. işte yapacak bir şey yok çoğu zaman olduğu gibi paylaşılan bir çok şey varken oturup haline gülmek yada ağlamak.. ne kadar tuhaf hayat hiç olmadığı kadar hemde neden böyleyim onu da bilmiorum aslında eskiden olan herşeyi silip atmışım resmen sert bir kaya gibi duygusuz hissediyorum son zamanlarda hayat beni bu hale getirdi ama ben bencilim bu konuda benim tek suçum inanmaktı güvemekti karşımdakilere o kadar çok yalan var ki kime ne diye anlatacaksın bunu gerek de yok hani herşey üstüne gelio gibi hisseder ya insan ben onu bile hissedemiorum neler oluyo bana ??? eve gidicem yine aynı yalanlar.. sürekli sahte bir gülümseme olacak yüzümde 3 yıldır yaptığım gibi sonunda ıslah evine gönderilen çocuklar gibi akraba ziyaretleri olacak bir gidiş.. tartışmalarla moral bozukluğu yaratmamak için .. koca bir kısır döngüden ibaret aslında herkesin hayatı sadece roller ve yaşananlar farklı.. tam tersi olsa ne anlamı kalır ki di mi? işte ben böle saçma salak düşlünceler içindeyim neyse yeter bu kadar saçmalık ..