bugün son vizem vardı.. güzel geçti Allahtan :) hayat devam ediyo normal bir hal almaya başladı sanırım arada çöküşler olsa da benden kaynaklanmıyo en azından..düşünmemeye alıştım :)) güzel başlangıç..son olanlardan sonra.. herşey fani yalan dolan bu dünyada ..sen bağlanıyosun alışıyosun vsvsvsvsvs.. Allah da kendini hatırlatıyo bak herşey gider ben kalırım diye..anlayana.. 1 ay olsa da anlamam.. hiçbir zaman geç değildir hiçbirşey için her zaman bir 2. şans vardır dimi :) tüketenler utansın..1 ay sonra iyiyim ben cidden galiba diyebilmek.. harika bişey..

sene 99 depremzedeler için yardım topluyoruz bir grup arkadaş.. ortaokulun son yılları.. kapı kapı dolaşırken bir evdeki adam türkün aklı sonradan gelir şimdi herkes yardım yapıyor düşünüyor güzel birşey de bu ama 5-6 ay geçsin kimse umursamıycak demişti.. haklı da çıktı. şimdi bu gece gece nerden aklıma geldi bilmiyorum :/ sonra adam öldü..!.. annem .. hep derdi türkü severek döveceksin bbu bağlantı nasıl kuruldu kafamda bilmiyorum ..türkün aklı sonradan gelir ve türkü severek döveceksin :)

hope..

pişmanlıklar..keşke dememeye yemin etmiştim oysa ki uzun zaman önce..hiçbirşey için büyük konuşmamalı insan ve keşke dememeli ne olursa olsun dememeli keşke..keşke kaçıştır tıkandığın zaman kurtarıcıdır, geri dönüşü olmayan yollara bir daha sapmama umududur..pişmanlıktır..6 ajandaya sığan koskoca 9 yıl..4 yılım benden 6 saat uzakta..açıp okumak istesemde..2 yılım yırtıp paramparça edilmiş bir halde..kimbilir hangi toprağa denize karıştı..ben o sayfaları istiyorum..ihtiyacım var..düşünemiyorum..tıkanıp kalıyorum ve keşke diyorum keşke yok etmeseydim bir anlık sinirle o 2 yılımı..en büyük acılar..en çocukça hayaller..düşüncesizce yapılan yanlışlar hatalar tekrar ve tekrar yapılan hatalar..mutluluklar..umutlar..tepetaklak olmuş düzen..bir anda lanet ettiğim ama hayatımdan asla çıkaramadığım insanlar..büyük umutlar..çok büyük umutlar..çürümüş tatlı tepsisi ve bir not..yazılmış şiirler..üzerime dökülen vişne suyu..gereksiz tartışmalar..koparılmış sayfalar..hatırlanmayan anılar..kafayı yercesine hatırlamaya çalışıp da hatırlayamadığın anılar..kahveli milka :/ bir bakkala gidelim mi telefonları..amaçsız çekilmiş fotoğraflar..kavgalar gürültüler..hatırlamadığım tepkilerim..hatırlamadığım duygularım..okumaya ihtiyacım var o satırları teker teker..ama yok ettim ben onları bunca anıyı yok etmek imiş belki amacım..bir kısmını başarmışım da hani..aferin bana..

insanın zayıf noktalarının olması ne kötü şey.. en ufak bişeyde patlak vermesi..istemediğin anda..yanında olduğunu düşündüklerinin olmaması sen onları dilerken sadece..başkalarının mutluluklarındaki mutsuzluk olmak..onlara sıkıntı olmak.. sorun olmak..nereye gideceğini bilmemek..bunlar dolaşırken kafanda evin ev olmaktAN ÇIKtığında yanındakiler de dost olmaktan çıktığında umursamamaya karar verirken saçma sapan düşünceler gelmesi aklına konuştuğun insanlar çizilere basmadan değil de inatla basmaya çalışarak yürüdüğün taşlar..zorlamamak istediğin halde ne yapacağını kestirememek ve bunun cefasını yanındakilere çektirmek..lanet olsun ben bunu yapıyorum sanırım..evet bana lanet olsun..bu güne yarına..yaptıklarıma yapacaklarıma yapmam gerektiği haalde zayıf düşüp yapmafıklarıma lanet olsun..su bile yolunu buluyo ben bulamıyorum ne güzel değil mi!

öleyse bu şarkı herkese gelsin hayatıma giren çıkan üzdüğüm hayal kırıklığına uğrattığım kendim de dahil özellikle de bana

I've been down and
I'm wondering why
These little black clouds
Keep walking around
With me
With me

It wastes time
And I'd rather be high
Think I'll walk me outside
And buy a rainbow smile
But be free
They're all free

So maybe tomorrow
I'll find my way home
So maybe tomorrow
I'll find my way home

I look around at a beautiful life
Been the upperside of down
Been the inside of out
But we breathe
We breathe

I wanna breeze and an open mind
I wanna swim in the ocean
Wanna take my time for me
All me

So maybe tomorrow
I'll find my way home
So maybe tomorrow
I'll find my way home

So maybe tomorrow
I'll find my way home
So maybe tomorrow
I'll find my way home

So maybe tomorrow
I'll find my way home
So maybe tomorrow
I'll find my way home

nasıl bir çelişki bu

insan bir umudu yakaladım derken

onu kaybetme korkusunun içinde var olduğunu anlar

bu korku

hani bir deniz olur ya içinde dolaşan

sana inat eder

fırtınayla birlik olur ve seni alır götürür..

bir başka yere

orada aşkın nefretin acıların uçup gider

yerini sonsuz bir huzur alır

tuhaf bir mutluluk

hiç bitmesini istemediğin, uğruna herşeyi verebileceğin bir mutluluk..

aniden bunun bir hayal olduğu gelir aklına..

kendine geldiğin anda

karanlıklar üstüne çöker.

ilk şiirim sene 2002

güvenmek.. neden..niçin.. bilmiyorum koşulsuz güveniyo bazen insan 1.2.3. hatırlamıyorum huzur.. ha .. ne huzuru.. niye neden .. eğer emin değilsen niye hepsi niye.. kimi suçluyorum neyi suçluyorum bende bilmiyorum.. suçlanacak biri yok.. neden yazıyorum bunları bilmiorum inan çok saçma oldu ama sevmek yok artık yok yok yok.. bir kalp ağrısı daha kaldıramaz bu yürek kaldırmayacak da ..bitti